Jiyanname
Jiyanname
Çîroka hunermendekê ku stranên dengbêjên bênav kirine berhema xwe.
ROJDA – KURTEJIYANA HUNERÎ
Rojda li Kurtalanê, li Sêrtê, ji dayik bû. Rêya wê ya muzîkî di salên 1990’an de li Stenbolê, bi karên wê yên di nava Koma Gulên Xerzan û Navenda Çanda Mezopotamyayê de, şekil girt. Ev dem bi kevneşopiya vegotina devkî ya Kurdî re girêdanek kûr ava kir.
Bi albûma xwe ya yekem a solo Sebra Min (2006), Rojda dest pê kir muzîka xwe li ser dengên dengbêjên jinên Kurd bihûnîne. Ji hunermendên mezin ên wekî Meyrem Xan, Ayşe Şan û Şakiro têgihiştinê werdigire û mijarên jinîtî, bîr, koç û windabûnê bi formên muzîkî yên nûjen ji nû ve şîrove dike. Her albûm wekî çîrokekê tê çêkirin, ku kevneşopiya çanda kevnar bi dema nû re girê dide.
Rojda, bi performansên xwe yên li Ewropayê û derveyî wê, her tim dengê jinên çîrokbêj ên ku navên wan hatine jibîrkirin bilind dike û muzîkê wekî arşîveke zindî ya bîra komî bikar tîne. Rojda berhemên xwe di bin şîrketa xwe ya taybet, Kezi Production de derdixe.
Rojda ji sala 2018’an ve bi Mazlum Adıgüzel re zewicî ye û dayika kurekî ye.
ROJDA – KURTEJIYANA FESTÎVALÎ
Rojda stranbêjeke Kurd e ku dengê wê ji kevneşopiya dengbêjî ya devkî, ku rehên xwe kur ber dide, der tê. Ew li Kurtalanê, li Sêrtê, ji dayik bû û rêya wê ya hunerî di salên 1990’an de li Stenbolê, bi tevlêbûna xwe ya di nava Koma Gulên Xerzan û Navenda Çanda Mezopotamyayê de, şekil girt.
Albûma wê ya yekem a solo Sebra Min (2006) destpêka zimanekî muzîkî yê taybet nîşan da, ku tê de çîrokên kevnar bi formên nûjen re tê hûnandin. Ji kesayetên efsanewî yên wekî Meyrem Xan, Ayşe Şan û Şakiro têgihiştinê werdigire. Rojda bi muzîka xwe mijarên jintî, bîr, koç û berxwedanê di nava xwe de vedihewîne. Her albûm wekî çîrokekê bi baldarî hatiye çêkirin, ku mîrasa devkî ya ku di xetere ya windabûnê de ye, dike vegotinek nû ya zindî ji bo roja îro.
Rojda, bi performansên xwe yên navneteweyî, dengên jinên çîrokbêj bilind dike û muzîkê wekî qadeke bîra çandî, berxwedan û domandina hebûnê dixebitîne.
DÎSKOGRAFÎ
Ji Bîr Nabin, Koma Gülen Xerzan, 1997
Sebra Min, 2006
Hat, 2011
Stranên Bijartî, 2012
Kezi, 2014
Siyam, 2018
Bazin, 2020
Per û Bask, 2021
Keşf bike